Van een plant in een pot naar de volle grond

Hoe verandering van context je talenten beïnvloedt (en soms weer tot leven wekt)

Dit is zonder twijfel mijn meest persoonlijke blog tot nu toe. De aanleiding? Eén simpele zin die onverwacht binnenkwam. Zo’n zin die blijft hangen omdat je voelt: hier zit iets. Herkenning. Inzicht. En eerlijk gezegd ook een beetje confrontatie.

De afgelopen maanden heb ik aan den lijve ervaren wat er gebeurt als je van omgeving verandert. Niet omdat je “iets anders wil”, maar omdat je ergens diep van binnen voelt: hier kom ik niet tot mijn recht. En belangrijker nog: daar dus wél.

De corporate omgeving

Een paar jaar geleden maakte ik een bewuste keuze voor zekerheid. Na de coronaperiode, waarin opdrachten wegvielen en alles ineens onzeker werd, verlangde ik naar stabiliteit, ritme, collega’s en een stabiel inkomen.

Dus toen ik een rol tegenkwam in het verlengde van mijn expertise (people & culture binnen IT), voelde dat als de perfecte middenweg: ondernemerschap combineren met loondienst. Best of both worlds, dacht ik.

De start was veelbelovend. Leuke gesprekken, een warm welkom. Maar ergens op dag één gebeurde er iets subtiels. Na een korte kennismaking zat ik direct in meeting na meeting. En nog één en nog één.

Mijn onderbuik zei: hmm… dit klopt niet helemaal.

Maar mijn hoofd zei: je moet gewoon wennen.

Dus ik deed wat veel mensen doen: ik paste me aan.

Aanpassen is soms gewoon jezelf kwijtraken

Wat begon als “even wennen”, werd langzaam een patroon. Er werd veel gepraat, afgestemd, overlegd. Maar weinig echt gebouwd, veranderd of doorbroken.

En ik?Ik werd stiller.

Mijn kracht zit in anders kijken. Doorvragen. Dingen ter discussie stellen. Tempo maken. Maar in deze context voelde dat… ongewenst. Te scherp. Te snel. Te veel.

Dus ik zwakte af.

Deed water bij de wijn. En nog een beetje. Tot het op een gegeven moment meer water dan wijn was.

Van buiten werkte het prima.Van binnen liep ik langzaam leeg.

Alsof ik continu in een jas liep die nét te strak zat. Je kunt er wel in bewegen, maar comfortabel wordt het nooit.

Terugkijkend zie ik het glashelder: mijn lijf gaf signalen. Mijn energie liep terug. Mijn plezier verdween. Maar in plaats van te onderzoeken, bleef ik aanpassen.

Twee jaar lang.

De switch: van pot naar volle grond

Tot het moment kwam dat ik dacht: dit is niet langer houdbaar.

Ik stopte.

En vrij snel daarna kwam er iets totaal anders op mijn pad. Geen corporate omgeving, maar een scale-up in de IT. Kortere lijnen. Meer snelheid. Minder hiërarchie. Meer vertrouwen.

Na de eerste gesprekken wist ik het eigenlijk al: dit klopt.

Zelfde energie. Zelfde drive. Ruimte om het op mijn manier te doen. Niet eerst langs vijf lagen goedkeuring, maar gewoon: denken, doen, leren.

Ik maakte de stap.

En wat er daarna gebeurde, kan ik het beste zo omschrijven:

Ik ging van een plant in een pot… naar de volle grond.

Wat er dan gebeurt (en waarom dit belangrijk is)

Een plant in een pot groeit. Zeker. Maar binnen de grenzen van die pot. De ruimte is beperkt. De voeding gecontroleerd. De vorm vaak gestuurd, gecultiveerd.

Zet diezelfde plant in de volle grond…en alles verandert.

Meer ruimte. Diepere wortels. Meer zuurstof. Meer groei.

Dat is exact wat er bij mij gebeurde.

Mijn energie kwam terug.Mijn ideeën werden weer scherper. Mijn tempo ging omhoog.Mijn lef kwam terug.

Niet omdat ik ineens “beter” was geworden, maar omdat de context klopte.

Wat dit zegt over talent

We zijn geneigd om naar talent te kijken als iets vasts.“Dit kan ik goed.”“Hier ben ik minder in.”

Maar de waarheid is: talent is contextgevoelig.

In de verkeerde omgeving kan je grootste kracht voelen als een zwakte. In de juiste omgeving wordt diezelfde kracht ineens je onderscheidend vermogen.

Bij mij zit dat in onconventioneel denken, snelheid en een sterke drive om dingen beter te maken. In de ene context was dat “lastig”. In de andere precies wat nodig is.

Dat verschil is alles.

De kern

Niets is per se goed of fout. Niet de corporate wereld, niet de scale-up. Niet de pot. Niet de volle grond.

Maar…

De vraag is: waar kom jij tot leven?

Waar stroomt je energie? Waar durf je jezelf volledig te laten zien? Waar worden je talenten niet afgezwakt, maar juist uitvergroot?

Want dát is de plek waar je groeit. Echt groeit.

En soms betekent dat: eerlijk durven kijken naar jezelf.Ook als het schuurt, ook als het spannend is.

Maar geloof me…die volle grond is het waard